Lütfen bekleyin.. Lütfen bekleyin..
İnsanların başarıya ulaşması isteniyorsa, önce onlara ulaşmak istedikleri hedefleri kavratmak gerekir. Bir insan ulaşmak istediği hedefin farkına vardıktan sonra onun için gerekli olan çalışmaları yapar. Bu hedef onun çalışmalarında enerji ve motivasyon olur. Farkındalık + motivasyon başarıyı beraberinde getirir.
Kur'an-ı Kerim'de insanın dünyadaki yaşantısının önemini fark etmesi için hayatının hedefleri açıklanmıştır. Cehennem konuları açıklanmış. Cehennemdeki sıkıntılar ve cezalandırmalar belirtilmiştir. Ayrıca Cennet tasvir edilmiş. Cennetin nimetleri bize açıklanmıştır. Dolayısıyla insan hem cennetin farkına varıyor, hem cehennemin farkına varıyor. Mücadele ettiği zaman cennetin nimetlerine varacağını açıklıyor. Kötü bir hayat yaşadığı zaman cehenneme gireceğini açıklıyor. Sıkıntıların ve cezaların merkezi olan bir yerden kurtulup nimetlerin ve mükafatların merkezi olan cennete girebilmek için her şeyden önce Allah'ın rızasını kazanması gerektiği yani yapacağı bütün işlerin Allah'ın rızası doğrultusunda olmalıdır düşüncesi insana fark ettiriliyor. Eğer ömrünün hepsini iyiliklerle, insanlara faydalı olan şeyler üzerinde geçirse bile, eğer yaptığı şeylerden Allah rızasını amaçlamıyorsa, yaptığı bu iyilikler ona hiçbir fayda sağlamaz. İşte insana yaptığı şeyin fayda ve zarar noktalarının farkına varma kavratılmalıdır.
Öğrencilere, çalışırlarsa elde edecekleri başarıların ileride hayatlarını kolaylaştıracağını, iyi bir meslek sahibi olacakları ve rahata kavuşacakları anlatılmalıdır. Eğer çalışmalarsa işsiz kalacakları, perişan olacakları, sıkıntılarla baş başa kalacakları iyice anlatılmalıdır. Onların başarıya ulaşmaları için hedef sahibi olmaları gerekir. Öğrenciler bu başarıya ulaşmak için çaba gösterirler. Sıkıntıdan kurtulma düşüncesi onları motive eder. Rahata ermek düşüncesi onların motivasyonu olur. İnsanlara faydalı olacağı bir mesleği hedef edinirse bu hedefi onun çalışma azmini artırır. Beraberinde başarılar gelir. O zaman insanlarımıza yaptıkları işin farkına varmalarını sağlamalıyız. Eğer farkına varırlarsa kendileri çalışır.
Bir bilim adamı şöyle diyor. ‘’Deneyde bir odaya gizli kamera yerleştirdik ve bir süre o odada öğrencimiz ile konuşup sonra odayı terk ettik ve birazdan geleceğimizi söyledik. Yalnız kaldığında yaklaşık beş dakika boyunca el hareketlerini, tepkilerini izledik. Bir süre sonra kendi başına konuştuğunu gözlemledik ve yalnız kaldığında yaptığı hiçbir hareketin farkında olmadığını tespit ettik. Daha sonra ona video kayıtlarını izlettiğimizde şaşkınlığını gizleyemedi ve çok utandı. 'Bunları ben mi yapmışım' diyerek odadan ayrıldı. Beş haftalık eğitimin ardından 'O kamera her an açık ve beni çekiyor. Bu sebeple kendimi dışarıdan izliyorum ve benim onayım olmadan ne ellerim ne de zihnim hareket ediyor' şeklinde kendindeki değişimi anlattı.’’
Biz insanlar, her zaman Allah tarafından gözlendiğimizi ve yaptıklarımızın kayıt altına alındığını tam anlarsak hayatımız kötülük ve yanlışlıklardan uzak olur. Önemli olan yaptıklarımızın farkına varıp sonucun bizi nereye götüreceğini anlamamızdır.
