Lütfen bekleyin.. Lütfen bekleyin..
Geçen vakit iyi de olsa, kötü de olsa hep aleyhimize geçiyor. Cilt cilt kitap okuyup bilgi dağarcığı gibi hafızayla beraber bilginin doktorasını da yapsak, yan gelip yattıktan sonra cehalete kulaç atılarak, boş gezenin boş kalfası sıfatıyla kaldırım mühendisliği de yapsak geri gelmeyecek şekilde vakit geçiyor.
Her ikisinde de vakit geçiyor ama onların arasında farklar var. Bir yandan bilgi birikiminden faydalanmaya çalışan sayısız nitelikli gençle beraber hayatın akışına istikamet verirken, diğer taraftaki bahtsız şahsiyet ise kendi öz ailesini bile ikna edecek kapasite olmadığı gibi yön verebilecek potansiyelden de uzaklaştırıyor.
(Konumuz okuma değil ama mecra oraya kaydı gibi...) Olsun, sizler yine alabileceğiniz yerleri alır istifadeye bırakırsınız inşallah.
Asıl gelmek istediğim konu fıtrat...
Sözcük anlamıyla beraber verecek olursak; “Bir şeyi başlangıcında yarmak, kazmak anlamına gelen ve fatr’ kökünden türemiş olan fıtrat kelimesi, “ilk yaratılış” manasına gelir. Yani, mutlak yokluğun yarılarak, içinden varlığın çıkmasıdır. Fıtrat, bu yarma sonucu ortaya çıkan ilk varlık halidir.”
Biraz daha sadeleştirmeye gerek var mı bilmiyorum ama ben yine de azıcık da olsa pekişmesi adına örnekleyeyim.
“Ahlak, “hulk” kelimesinin çoğulu; huy, tabiat, mizaç, seciye gibi mânâlara geliyor. İnsanın fıtratıyla, yaratılışıyla yakın alâkası var.”
Şimdi de, sizlerle bu makaleyi yazmama sebep olan 2 meseleyi paylaşacağım.
Birincisi 2.5 yaşındaki bir çocuk, diğeri ise 95 yaşındaki bir nine...
Geçenlerde Antalya, Edirne ve Batman’dan gelen amca ve hanımlarından oluşan misafirlerim vardı. Erkekler bir odada, hanımlar başka bir odada oturmuş muhabbet ediyoruz.
Antalya ve Edirne’den gelen amcaların hanımları oturduğumuz odaya gelip selam verdikten sonra çıktılar.
Benim (ellerinizden öper) 2.5 yaşında “Osman” adındaki oğlum koşarak yanıma geldi ve önce ellerini “ayıp diye” ağınıza götürdü ve bayanlar, yanlışlıkla erkekler tarafına geldi diye kahkaha atarak gülmeye başladı.
Şimdiye kadar böyle bir hadise görmediği ve böyle bir tepkiyle yanıma geldiği için alnından öpüp Allah’a hamd ettim.
Konumuza sebep olan yaşlı nineye gelecek olursak, o da tam bir iman abidesi...
Bir arkadaşla beraber hafızası gidip gelen 95 yaşındaki annesini, abisinden kendi yanına getirmeye gittik.
Odaya girince bu haya timsali yaşlı nine, hafızası yerine gelmiş gibi (tesettürü çok güzel olduğu halde) hemen kendini toparladı, üstünü başını düzelttikten sonra bu kim? Diye sorular sormaya başladı.
Gıpta ile baktım. Sonra da bizlere de böyle bir iman ve haya vermesi için niyazda bulundum.
Bu hadise aklıma, Hz. Peygamber'in; “Her doğan, İslâm fıtratı üzerine doğar. Sonra, anne-babası onu Hristiyan, Yahudi veya Mecusi yapar.” (Buhârî) hadisini getirdi.
Bu hadisi yeni duymuş gibi olup etkisinde kaldığım ve ders çıkarmama sebep olan 2 hadiseyi istifadenize sundum.
İslam fıtratı üzerinde kalanlara selam olsun.
