Lütfen bekleyin.. Lütfen bekleyin..
İyi kötü, güzel çirkin, ne yapılırsa yapılsın mutlaka birileri karşı çıkar, birileri destekler. Her durumda birimiz karşıt pozisyon belirleriz.
Düşünebiliyor musunuz 1968 yılında Boğaziçi Köprüsü yapıldığında, ilk televizyon yayını yapıldığı dönemde Bülent Ecevit “Bunlar zengin işi fakirlere herhangi bir faydası olmaz” diyerek karşı çıkmıştı. Yine aynı yıl, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) 1968 yılında Boğaz Köprüsü yapılmaması için “Boğaz Köprüsü, Türkiye ve İstanbul’un başına gelen en büyük felakettir” sözleri ile dava açmıştı.
Şuraya gelmek istiyorum; bildiğiniz gibi geçen hafta mecliste trafik kazalarını önlemek, caydırıcı önlemler almak, trafik cezalarını artırmak gibi içerikleri olan bir kanun teklifi kabul edildi. Kurban Bayramı’nda, kurbandan daha çok bu konuyu konuştuk. Bu karar da bizi ikiye böldü. Kimimiz İçişleri bakanının şahsında hükümeti destekledik kimimiz hükümetin karşısında konumlandık.
Kurban Bayramı’nda 3 bin gizli yolcu ile otobüs denetimi, şehir içi ve otoyollarda artırılan radar uygulamaları, 111 binin üzerinde yaka kamerası kullanımı ve 68 binden fazla personelle sahada olacaklarını belirten İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya bayrama damgasını vurdu.
Hükümete destek veren büyük bir kesim de 30 km’de bir radar meselesine ciddi tepki gösterdiler. Yerlikaya hiç oralı olmadı. Tepkileri; “Ben yaşamdan yanayım” diyerek savuşturdu. Onun bu söylemine karşı, karşı cephe istatistiklerle cevap vermeye çalıştı. Verilen istatistiklere göre geçen Ramazan Bayramından bir gün önce bayram tatili 9 gün olmasına, yollar daha fazla kalabalık olmasına rağmen kazalarda 1219 kişi yaralanmış, 5 kişi ölmüş. Bu Kurbana Bayramının arifesinde ise tatil 4 gün olmasına ve yollar daha az kalabalık olmasına rağmen kazalarda, 1319 kişi yaralanmış, 10 kişi ölmüş. Bu sefer vatandaş rakamlarla konuşmuş. Radarların ceza babında kasaları doldurma gibi bir işlevi olsa da kazaları önlemede pek bir işlevi olmadığı belirtiliyor. Arife gününde yaklaşık 24 bin kişiye cezaya kesilmiş. Bu sayıyı hangi ceza türü ile çarpsanız iyi bir yekûn tutar.
Vatandaşın en çok şikâyet ettiği noktalardan bir tanesi de videolarını da çektiği ağaç diplerinde saklanmış veya tuzaklanmış radarlar. Devlet vatandaşa tuzak kuramaz söylemiyle ciddi tepki gösteriyorlar bu duruma. Devleti haraç kesen, yol kesen pozisyonunda değerlendiriyorlar.
Geçen gün İstanbul’dan gelen bir akrabam anlattı: “Otobanda seyrederken kısa mesafeli aralıklarla hız sınırı 70 km, 50 km ve 30 km’ye düşebiliyor” diyordu.
Böyle bir durumda radarı 30 km hız eşiğine yerleştiren devleti herkes tuzak kurmakla suçlar. Gel de hızı düşür bakalım! Böyle bir durumda radardan kurtulmak için tek yol el freni çekmek olsa gerek. O da ipini çekmekle eşdeğer olur sanırım.
Anladığım kadarıyla millet trafik kurallarından değil de İçişleri Bakanının kurallarından şikâyetçi. İçişleri Bakanı da vatandaştan şikâyetçi. Ve yine ikiye bölündük. Kimimiz İçişleri Bakanının yanında kimimiz karşısında. Karşıt cephede olanların sayısının daha çok olduğunu görüyorum. Sadece devletin değil, vatandaşın da not defteri olduğu unutulmamalıdır. Başarı ceza kesmeden yolları kontrol altına almaktır. Bu da ciddi bir eğitim süreci gerektirir. Burada radara takılmadan direksiyon kırıp eğitim konusuna mı geçsek! Köşemizde bize ayrılan alanın sonuna geldik.
