Lütfen bekleyin.. Lütfen bekleyin..
16 Mart 1988 günü insanlık tarihine kara bir gün olarak geçti. Dönemin Irak diktatörü Saddam Hüseyin, dindarlığıyla bilinen ve Irak-İran savaşında Saddam’a taraf olmayan Halepçe halkı Saddam ve arkasındaki ABD’nin başını çektiği emperyalist batılı güçlerce cezalandırıldı.
Batılı emperyalistlerin kuklası Baas yönetimi ve başındaki diktatör Saddam, Kimyasal Ali olarak tarihe geçen Irak ordusunun Kuzey Cephesi Komutanı olan Korgeneral Ali Hasan el-Mecid el-Tikriti'ye zehirli gaz bombaları kullanmayı emretti. 'Kimyasal Ali' 16 Mart 1988'de zehirli gaz bombalarını taşıyan sekiz adet MiG-23 uçağı tarafından Halepçe kasabasına bombardıman düzenlendi. 3 saat süren kimyasal gaz bombardımanı sonrası resmi kaynaklara göre çoğu çocuk ve kadın olan 6 bin 357 kişi, gayri resmi kaynaklara göre ise 20 binin üzerinde kişi zehirlenerek katledildi. 15 bin kişi ise ağır derecede yaralandı. Kimyasal saldırı, günümüze kadar 44 bin kişinin ölümüne, 63 bin kişinin de sakat kalmasına neden oldu.
Halepçe Katliamı hafızalardan silinmeyecek izler bıraktı. Bu acımasız katliam, tarih sayfalarına büyük bir kara leke olarak düşecek. Masum Kürt halkına yönelik gerçekleştirilen bu insanlık dışı kitle katliamında ölenleri rahmetle anıyoruz. O gün Irak’ta yaşanan vahşet, bugün Suriye’de ve birçok yerde yaşanıyor. Şunu çok iyi biliyoruz ki, Allah’ın adaleti mutlaka tecelli oluyor ve zalimler eninde sonunda hak ettiği cezayı alacaktır.
Evet, bugün Halepçe katliamının 27. Yıldönümünü yâd ettik-ediyoruz. Halepçe yalnızlığın, sahipsizliğin ve mazlumca katliama uğrayışlığın sembolleştiği bir trajedi olarak karşımızda duruyor. Tarihte sayılamayacak derecede zalim, despot ve diktatörler katliamlar gerçekleştirdiler. Hepside zulümleri sonucunda tarihe kara leke olarak lanetle anıldılar. Mazlum ve Mustazaflar ise devamlı insanlığın onuru ve medar-ı iftiharı olmuşlardır. Ne yazık ki, geçmişte zulümle saltanat kurmaya çalışanların kötü akıbetlerinden ders almayan, günümüz zalim ve emperyalist egemen güçleri, aynı yolda gitmeye devam ediyorlar. Bunlar kainatı (Haşa!) kendilerinin yarattığını ve yaptıklarının onlara kâr kalacağını zannediyorlar. Oysa İbrahim Suresi 42. Ayette Rabbimiz: ''Sakın, ALLAH'ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma. Şüphesiz ki Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.'' diye buyurarak, zalim, despot, xunhar (kan içici) güçlerin sonunu bize haber veriyor ve onları o günle korkutuyor.
İnsanlık ve İslam Ümmeti maalesef tarih boyunca nice zulümlere maruz kalmıştır. Susa katliamı, Başbağlar katliamı, Zilan, Dersim ve 6-7 Ekim olaylarında işlenen vahşet, zalimlerin alınlarında silinmez bir kara leke olarak kalacaktır.
Zalim emperyalistler, kendi saltanatlarını kurmak, korumak veya geliştirmek için insanlık adına suç işlemeye devam ediyorlar. Milyonlarca insanın kanının dökülmesi onlar açısından bir şey ifade etmiyor. Yeter ki, saltanatları zarar görmesin.
Halepçe katliamı ve her yıl 15-22 Mart tarihleri arasında yâd edilen Dünya Mustazaflar Haftası nedeniyle birazda Batman’da yapılan programlara değinelim….
Hafta sonu iki gün boyunca Dünya Mustazaflar Haftası münasebetiyle özelde Halepçe ve genelde tüm dünyada yaşanmış ve halen yaşanmakta olan zülüm ve katliamların sergilemek gayesiyle ile Hak ve Özgürlükler Platformu üyesi Sevgi-Der, Gülistan Caddesi’nde resim sergisi açtı. Dünyada zulme uğramış ve katliamdan geçirilmiş Müslümanlara ait fotoğrafların yer aldığı sergiye vatandaşlar büyük ilgi gösterdi. Ayrıca sergide, 6-8 Ekim olaylarında vahşice katledilen Yasin Börü ve arkadaşlarının resimleri de yer aldı.
Pazar Günü Alyans Düğün Salonu’nda gündüz kadınlara, gecede erkeklere yönelik Hira Der ve Hür Der ortak organizesi ile “Mazlumların Rabbine Yakarış ve ‘HALEPÇE’” adlı konferans düzenlendi. Konferansın iki ayağı da oldukça ilgi gördü.
Pazartesi akşamı da Ahmedé Xani Derneği öncülüğünde 5 derneğin destek verdiği “Biranina Helepçe” (Halepçe’yi anma) adlı program yapıldı.
Yine Birçok STK ve siyasiler Halepçe konusunda basın açıklaması yaptı. İşin bir başka boyutu da; böyle bir trajedi karşısında bile, hala toplumumuzun bir araya gelmesini öğrenememesi ve birbirlerine tavır alarak yapılan programlara katılmamalarıdır. Bizim toplumumuzu maalesef en çok cenaze ve taziyeler bir araya getirirken, yaşanan bu acılarda siyaset ve dar ideoljik kamplaşmanın ön plana çıkması üzüntü vericidir. İşin bir başka trajik durumu da; Halepçe ve Roboski katliamlarını kınayanlar, gözleri önünde yaşanan başta 6-7 Ekim vahşeti gibi olayları kınamamaları ve ‘vahşet’ diyememeleri de ayrı bir garabet ve yara olarak karşımıza çıkıyor. Bir vahşeti kınarken başka vahşetlere destek olmayalım. Vahşete sessiz kalmak vahşete ortak olmaktır… “Zulüm Karşısında Sessiz Kalan, Dilsiz Şeytandır...” hadisini ve uyarısını unutmayalım… Zulüm kimden gelirse gelsin karşı çıkalım…
Selam ve dua ile…
